Saxofonist Sonny Rollins

In de maand november staat saxofonist Sonny Rollins centraal. Sonny Rollins is vandaag de dag nog een van de langst levende jazzlegendes. Met een rijke carrière van muziekmaken kun je Sonny in hetzelfde rijtje zetten als Charlie Parker, Miles Davis, Thelonious Monk en John Coltrane.

Gegevens:
Naam: Sonny Rollins
Geboortedatum: 7 september 1930
Woonplaats: New York
Type saxofoon: Tenor- & Sopraansaxofoon
Website: www.sonnyrollins.com
Facebook: www.facebook.com/officialsonnyrollins

Saxofonist Sonny Rollins
De jonge Sonny Rollins

Sonny Rollings werd geboren ls Theodore Walter Rollins op 7 september 1930. Hij begint met musiceren (piano) op de leeftijd van negen jaar. Maar stapt over van de piano naar de altsaxofoon op high school. Toch was het de tenorsaxofoon waar hij verliefd op werd en begon hij zijn loopbaan begin jaren vijftig. Daarmee kwam Rollins in een gespreid bedje in de Bebop scene in New York terecht. Charlie Paker, Thelonious Monk, Bud Powell en Miles Davis zijn op dat moment de bekende namen waar Sonny al snel mee in contact komt en mee gaat musiceren. Iedereen is razend enthousiast over het vernieuwende spel van Rollins en Miles Davis ziet hem als een grote belofte waar hij graag mee wil werken.

Miles noemt de Sonny Rollins diverse malen in zijn autobiografie en hoe hij de jonge Rollins waardeert in de New York Jazz scene. Ook verteld Miles over de bijnaam van Rollins die door Charlie Parker wordt gegeven…Newk!

“Sonny had just got back from playing a gig out in Chicago. He knew Bird, and Bird really liked Sonny, or “Newk” as we called him, because he looked like the Brooklyn Dodgers’ pitcher Don Newcombe. (Bron: Miles Davis autobiography)

Sonny Rollins verhuist midden jaren vijftig naar Chicago en gaat spelen in het Clifford Brown-Max Roach Quintet (1955). In 1956 ontwikkeld Sonny zich verder en brengt hij onder eigen naam diverse platen uit met bekende nummers als Valse Hot, en St. Thomas. Dit laatste stuk is een calypso feel dat voorkomt uit muziek van de caribbean.

Enkele platen die Sonny Rollins van 1951 tot 1959 opneemt zijn.

Sonny Rollins Tenor Madness
Sonny Rollins Saxophone Collossus
Sonny Rollins & Miles Davis and Horns
Sonny Rollins Way Out West
Sonny Rollins Plus 4

Aan het einde van de jaren vijftig is Sonny Rollins een beroemdheid en wordt zeer gewaardeerd door zijn collega’s en het grote publiek. Maar zelf is hij niet tevreden over zijn eigen saxofoonspel.  Sonny duikt bijna drie jaar onder van 1959 tot 1961 en studeert, studeert en studeert!

Zelf zegt hij:
“I was getting very famous at the time and I felt I needed to brush up on various aspects of my craft. I felt I was getting too much, too soon, so I said, wait a minute, I’m going to do it my way. I wasn’t going to let people push me out there, so I could fall down. I wanted to get myself together, on my own. I used to practice on the Bridge, the Williamsburg Bridge because I was living on the Lower East Side at the time.”

Sonny Rollins The BridgeSaxofonist Sonny Rollins keert in 1961 terug op het podium en maakt hij een briljante plaat “The Bridge (1961). Op het podium is hij niet te stoppen en worden zijn solo’s langer en langer. Hij werkt in die tijd met Jim Hall, Don Cherry, Paul Bley en Rollins eigen grote voorbeeld Coleman Hawkins.

sonny-rollins-williamsburg-bridge

Maar wederom neemt Rollins halverwege de jaren zestig een sabbatical/pauze. Hij is de jazz scene en muziekindustrie zat en besluit zich op meditatie en het geloof te richten. Sonny reist naar Japan en  verblijft enkele jaren in India. Hier leert hij de Yoga kennen en de richting waar Rollins zijn verdere leven aan wil wijden…saxofoon spelen!

Zelf zegt hij:
I took some time off to get myself together and I think it’s a good thing for anybody to do.”

Na veel moeite en het eigen besef dat hij weer op niveau kan meespelen keert hij in 1972 terug naar Amerika.

Enkele platen vanaf 1972 tot 2016

Sonny Rollins Without a Song
Sonny Rollins This IS What I Do
Sonny Rollins Global Warning
Sonny Rollins Plus 3
Sonny Rollins Road Shows
Sonny Rollins en Barack Obama

Prijzen en award:
In 2000 ontvangt hij voor het eerst een Grammy Award voor “This is What I Do” en een tweede Grammy in de categorie The Best Jazz Instrumental Solo voor het nummer Why Was I Born (The 9/11 Concert). Naast de Grammy Awards heeft Sonny Rollins tientallen prijzen wereldwijd ontvangen voor zijn verdiensten als jazzmusicus. Een belangrijke prijs krijgt Rollins in 2011. Uit handen van president Barack Obama ontvangt hij “The Medal of Arts” in het Witte Huis. Hij accepteert deze prijs met de woorden “on behalf of the gods of our music.”

Nu op 87 jarige leeftijd is Sonny Rollins de langst levende saxofonist en jazzlegende. Hij past zonder twijfel in het rijtje van Charlie Parker, Miles Davis, Thelonious Monk en John Controle. Een zeer inspirerende man die veel voor de jazzmuziek heeft betekend en waar je als tenorsaxofonist zeker naar geluisterd moet hebben. Het talent van Rollins is zo groot dat hij daarmee alle respect en lof heeft verdiend. Uit eigen ervaring weet ik hoeveel energie deze man op het podium weet neer te zetten. In 2010 mocht ik Sonny Rollins ontmoeten in het Concertgebouw.

Sonny Rollins op YouTube

Om zelf te spelen